ได้รับการยกเว้นจาก FLSA

พระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงานที่เป็นธรรม (FLSA) ช่วยให้นายจ้างมีอำนาจในการจ้างและปลดพนักงาน นายจ้างสามารถใช้การจ่ายเงินแบบ Lagniappes และการจ่ายเงินจูงใจโดยไม่ใช้ดุลยพินิจ (รวมถึงค่าคอมมิชชั่น) และชำระเงิน 10 เปอร์เซ็นต์ของระดับการจ่ายเงินปกติในแต่ละครั้ง ตามกฎหมาย FLSA

พระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงานที่เป็นธรรม (FLSA) สร้างความแตกต่างระหว่างพนักงานสองคนของบริษัทหรือองค์กร: ได้รับการยกเว้นและไม่ได้รับการยกเว้น พนักงานที่ไม่ได้รับการยกเว้นจะต้องบันทึกชั่วโมงการทำงานรายสัปดาห์และต้องจ่ายค่าล่วงเวลา จำนวนค่าจ้างล่วงเวลาคือ 1.5 เท่าของค่าจ้างปกติสำหรับชั่วโมงทำงานที่เกิน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์
พนักงานที่ไม่ได้รับการยกเว้นส่วนใหญ่จะได้รับค่าจ้างเป็นรายชั่วโมง แต่ก็มีพนักงานบางส่วนที่ได้รับค่าจ้างหรือตามอัตราต่อชิ้น ค่าคอมมิชชั่น หรือวิธีค่าจ้างต่างๆ รวมกัน แม้ว่านายจ้างบางรายจะขอยกเว้นไม่ให้ลูกจ้างบันทึกชั่วโมงการทำงานของตน แต่หลายคนก็ไม่ทำเช่นนั้น พนักงานที่ได้รับการยกเว้นซึ่งทำงานเกิน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์จะไม่ได้รับค่าล่วงเวลา
พนักงานที่ได้รับการพิจารณาว่าได้รับการยกเว้นตาม FLSA จะต้องได้รับค่าจ้างตามเกณฑ์เงินเดือนและหน้าที่การงานที่ได้รับการยกเว้น
เกณฑ์เงินเดือน หมายถึง เงินเดือนคงที่ที่พนักงานได้รับ โดยไม่คำนึงถึงจำนวนชั่วโมงทำงาน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2020 ค่าแรงขั้นต่ำของ FLSA คือ $36,568 ต่อปี (หรือ $684 ต่อสัปดาห์) กฎระเบียบของ FLSA อนุญาตให้นายจ้างใช้โบนัสและการจ่ายเงินจูงใจโดยไม่ใช้ดุลยพินิจ (รวมถึงค่าคอมมิชชั่น) และจ่ายเงิน 10% ของเกณฑ์เงินเดือนมาตรฐานในแต่ละปี
หน้าที่งานที่ได้รับการยกเว้น: ตาม FLSA พนักงานที่ได้รับการพิจารณาว่าได้รับการยกเว้น หน้าที่งานของพวกเขาจะต้องได้รับการยกเว้นหน้าที่ด้วย การวิเคราะห์ประเภทนี้เรียกว่า "การทดสอบหน้าที่" ตาม FLSA งานที่ได้รับการยกเว้นโดยทั่วไปจะแบ่งออกเป็นห้าประเภทหลัก แต่ก็มีการยกเว้นเบ็ดเตล็ดอื่นๆ ด้วย ข้อยกเว้นหลักห้าประการ ได้แก่ พนักงานฝ่ายธุรการ ฝ่ายธุรการ มืออาชีพ คอมพิวเตอร์ และพนักงานขายภายนอก ความรับผิดชอบงานหลักของพนักงานแต่ละประเภทสรุปได้ดังนี้
ผู้บริหาร: ผู้บริหารที่ได้รับการยกเว้น ความรับผิดชอบงานของเขาจะต้องจัดการบริษัทหรือจัดการแผนกหรือสาขาขององค์กรที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป นอกจากนี้เขายังต้องดูแลพนักงานเต็มเวลาอย่างน้อยสองคนหรือเทียบเท่าเป็นประจำ และพนักงานต้องมีสิทธิ์จ้างและไล่พนักงานออก (หรือข้อเสนอแนะของพวกเขาจะได้รับความสนใจเป็นพิเศษ)
ฝ่ายธุรการ: พนักงานฝ่ายธุรการที่สามารถได้รับการยกเว้นจะต้องเป็นคนที่ทำงานในสำนักงานหรือทำงานที่ไม่ต้องใช้มือและลักษณะงานจะต้องเกี่ยวข้องโดยตรงกับการบริหารงานของบริษัทหรือการดำเนินธุรกิจทั่วไปของนายจ้างหรือลูกค้าของนายจ้าง พนักงานต้องใช้ดุลยพินิจและวิจารณญาณอย่างเป็นอิสระในเรื่องที่สำคัญ
มืออาชีพ: พนักงานมืออาชีพที่สามารถได้รับการยกเว้นจะต้องทำงานที่ต้องใช้ความรู้ขั้นสูงในด้านวิทยาศาสตร์หรือสาขาวิชา และความรู้ขั้นสูงจะต้องได้รับจากการศึกษาวิชาชีพระยะยาว
พนักงานคอมพิวเตอร์: พนักงานคอมพิวเตอร์ที่ได้รับการยกเว้นจะต้องทำงานเป็นนักวิเคราะห์ระบบคอมพิวเตอร์ โปรแกรมเมอร์คอมพิวเตอร์ วิศวกรซอฟต์แวร์ หรือบุคลากรทางเทคนิคอื่นที่คล้ายคลึงกันในสาขาคอมพิวเตอร์ ความรับผิดชอบหลักจะต้องรวมถึงการประยุกต์เทคนิคและโปรแกรมการวิเคราะห์ระบบ การออกแบบ การพัฒนา การบันทึก การวิเคราะห์ การสร้าง การทดสอบตามผู้ใช้หรือข้อกำหนดการออกแบบระบบ และระบบคอมพิวเตอร์และโปรแกรมหรือการดัดแปลงที่เกี่ยวข้อง และการออกแบบโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับระบบปฏิบัติการของเครื่องจักร การทดสอบ การสร้าง หรือการดัดแปลง แม้กระทั่งความรับผิดชอบเหล่านี้รวมกัน
พนักงานขายภายนอก: พนักงานขายภายนอกที่ได้รับการยกเว้นจะต้องทำงานโดยมีความรับผิดชอบหลักในการขายหรือการรับคำสั่งบริการหรือสัญญา และพนักงานจะต้องทำงานนอกสถานที่ของนายจ้างเป็นประจำและสม่ำเสมอ
ร่างกฎหมายนี้เรียกว่า FLSA ด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรกคือเพื่อปกป้องพนักงานของบริษัทหรือองค์กรจากการถูกบังคับให้ทำงานเป็นเวลานานโดยไม่มีค่าตอบแทนที่เพียงพอ อีกประการหนึ่งคือการป้องกันไม่ให้นายจ้างทำงานหนักเกินไปกับพนักงานที่มีอยู่เพื่อเป็นแรงจูงใจในการจ้างพนักงานใหม่ โดยพื้นฐานแล้ว วัตถุประสงค์ของ FLSA คือเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ที่มีงานทำอยู่จากการทำงานเป็นเวลานาน เพื่อให้โอกาสในการทำงานมากขึ้นสำหรับผู้ว่างงาน หรือเพื่อให้พนักงานมีรายได้สูงขึ้น